سیاره مریخ از زمانهای قدیم همیشه به عنوان یک نقطه قرمز مرموز در آسمان شب، برای انسانها جذاب بوده است. مریخ به عنوان یکی از پنج سیارهای که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است، برای گذشتگان شناخته شده بود. این سیاره در اسطورهها، ادبیات، مذهب و بعدها در سینما گنجانده شده است.
مریخ نام خود را از خدای جنگ رومی گرفته است. در چندین تمدن باستانی، مانند یونانیان، مصریان، رومیها، هندوها و چینیها، این سیاره سرخ آتشین، نمادی برای جنگ و خشم بوده که به احتمال زیاد به دلیل ظاهر مایل به قرمز این سیاره است.
از دیدگاه شیمی، رنگ مریخ از اکسیدهای آهن موجود در سطح این سیاره سرچشمه میگیرد. بسته به ترکیب مواد معدنی، رنگهای متنوعی روی سطح مریخ وجود دارد، از جمله قهوهای، طلایی، برنز، سبز و قرمز به عنوان رنگ غالب.
هماتیت نوعی اکسید آهن قرمز با فرمول شیمیایی Fe2O3 است. این ماده از دو اتم آهن و سه اتم اکسیژن تشکیل شده است. هماتیت که به عنوان اکسید آهن (III) نیز شناخته میشود، عمدتاً مسئول رنگ قرمز این سیاره است.
بر اساس بررسی های آزمایشگاهی و دادههای ژئوشیمیایی، مریخ تقریباً دو برابر زمین آهن دارد. آهن (Fe) در حضور اکسیژن آزاد مستعد اکسیداسیون است. این بدان معناست که در طول این واکنش شیمیایی، آهن الکترون از دست میدهد. این الکترونها از آهن به اکسیژن میروند.
منبع اکسیژن مورد نیاز میتواند از تجزیه مولکولهای آب (H2O)، دیاکسید کربن (CO2)، و یا سایر ترکیبات حاوی اکسیژن تأمین گردد. با این حال، فرآیندی که از طریق آن اکسیداسیون آهن در مریخ رخ میدهد هنوز دقیقاً مشخص نیست.
این فرآیند منجر به تشکیل اکسیدهای آهن میشود که در ابتدا به صورت پوششی روی لایههای بالایی سیاره ظاهر میشوند. هنگامی که این پوششها فرسایش یافته و شکسته میشوند، ذرات کوچکتر تشکیل میشوند. ذرات ریز گرد و غبار توسط باد حمل شده و در سراسر جو مریخ پخش میشوند. ذرات گرد و غبار حاوی مقادیر زیادی اکسید آهن (III) قرمز نانوکریستالی هستند. بنابراین، ذرات گرد و غبار معلق در جو مریخ دلیل اصلی این است که مریخ از فاصله ای که ما میبینیم بیشتر قرمز به نظر می رسد.